انجمن سبز چیا

انجمن سبز چیا

پاراستنی ژینگە، پاراستنی ژیانە

  • your-alt
  • your-alt
  • your-alt

روز جهانی تالاب

اندازه فونت :
۱۳۹۷/۱۱/۱۳

قادر رحمان زاده

شاید باورش کمی سخت باشد؛ ایرانی که روزگاری بنیانگذار اولین و مهم‌ترین کنوانسیون حفاظت از تالاب‌ها در جهان یعنی کنوانسیون رامسر بود، این روزها خروج تک تک تالاب‌هایش را از لیست این کنوانسیون به‌نظاره نشسته است و در حال حاضر مهمترین تالاب های ایران خشک شده اند.

معاون پیشین محیط طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست در زمان معاونت اعلام کردند: تالاب هاآسیب پذیرترین اکوسیستم کشور هستندو گفتند: در حال حاضر، بیشترین اعتبارات طرح های پژوهشی خود را برای احیای تالاب ها اختصاص داده ایم.

این صحبت ها در حالی بیان می شود هزینه های کلان برای احیای همین تالاب ها در نظر گرفته شده است. مهمترین آن دریاچه ارومیه است که با خرج ۷تا۸میلیارد دلاری و اختصاص بودجه ۳۰۰میلیاردی، هنوز متولیان احیای دریاچه ارومیه چشم به آسمان دارند که ببارد و سخاوت آسمان را به توانایی خود در احیای دریاچه ی ارومیه اعلام بدارند. همچنین در این روند چند سال پیش سو استفاده هایی از نیت خیر خواهانه ی هنرمندانی از جمله رضاکیانیان و رامبد جوان شد که وضعیت بد دریاچه را به خواسته عمومی تبدیل کنند.متاسفانه این فعالیت ها تنها برای گرفتن بودجه های کلانی بود که معلوم نشد کجا خرج شدند که حال و روز ارومیه به این شکل است .

 در حرکتی هوشمندانه با تبلیغات نمایشی هم باز دیدیم برای تبرئه کردن افرادی که در این نابودی دست داشتند، دست به دامان هنرمندان برای جمع کردن امضاهای مجازی برای کمک سازمان ملل به دریاچه ایی میشویم که خود نابود کرده ایم!

حدود یک سال پیش نیز برای احیای زاینده رود و گاوخونی نمایندگان محترم استان اصفهان درخواست بودجه یک میلیارد دلاری کرده بودندو اختصاص یک میلیارد تومان برای راه اندازی ساختمان پمپاژ تالاب بین المللی شادگان را نمونه ی دیگری از هزینه های کلان برای تالابهای بین المللی نام برد. این هزینه ها در حالی است برای هیچکدام از این بودجه ها هم آماری در دست نیست، دقیقا به چه شکل خرج شده اند که وضعیت تالاب های کشورهر روز بدتر از گذشته می شوند.

اما در ۱۳بهمن ماه ۹۷ و در روز تالاب ها خبری مبنی بر ثبت شدن دریاچه زریبار امیدی تازه را به نگین غرب کردستان برگرداند،امیدی که شاید به دلیل به ثمر نشستن سال های تلاش فعالین محیط زیستی مریوان و کردستان برای ثبت شدن دریاچه زریبار در کنوانسیون رامسر و جهانی شدن آن باشد ،تلاشی که شاید عموم مردم آن را ندیده باشند اما قطعا سال های متمادی کار و پیگیری باعث و بانی رسیدن به این مهم شده است.

با ثبت شدن دریاچه زریبار در کنوانسیون رامسر مریوان می تواند ازاهداف کنوانسیون که عمدتا به منظور جلوگیری از نابودی تالابها، اطمینان از حفاظت آنها و توجه به ارزشهای اقتصادی فرهنگی علمی و گردشگری آنها، ممانعت از خشک شدن آنها به عنوان زیستگاه جانوران به خصوص پرندگان آبزی و کنار آبزی و بهره برداری معقولانه جهت ابقا برای نسل های آینده متمرکز است ،برای بهتر شدن وضعیت و جلوگیری از تخریب بیشتر زریبار و همچنین بهبود وضعیت مدیریتی دریاچه بهره لازم را ببرد؛البته اگر بودجه های لازم برای این کار اختصاص یابد و مانند تالاب های دیگر صرفا صحبت تئوریک نباشد!

به طور کلی باید به این نکته مهم نیز که یک واقعیت است اشاره کرد؛ ثبت تالاب در کنوانسیون رامسر هیچگاه تضمین کننده ی بقای آن نیست و نخواهد بود در حالی که شاهد وضعیت وخیم بیشتر تالاب های بین المللی در ایران هستیم.در مجموع خلاء قانونهای کاربردی و مدیریت صحیح تالابها امری است که می‌بایست با توجه به اهمیت ویژه تالابها برای دریاچه زریبار نیز در اولویت بررسی قرار گیرد.

کنواسیون رامسر:در سال ۱۳۴۹شمسی و ۱۹۷۲میلادی در شهر رامسر به یکی از معاهده های بین المللی در مورد حفظ تالاب و دریاچه ها جهان درآمده است.

سوال خود را مطرح کنید :