زیست بوم/اسعد فرجی*: به نظر مي رسد كه در طول چند هفته اخير چند خبر ناگوار از درگيريهاي شكار چيان با محيطبانان روان هر دوست دار طبيعتي را آزرده باشد.مناقشاتي كه گاهي خونين هم شده وآه از نهاد ما برآورده است. در اين ميان اما هستند كساني كه داوطلبانه به آغوش طبيعت مادرزمين بازگشته اند و طعنه بر اعمال نا بخردانه اين جماعت خرد و كج انديش زده اند. اين روزها كه همه دوستداران طبيعت درسراسر زمين آماده پذيرايي از مادر طبيعت هستند فرصت مناسبي براي همه پيش مي آورد كه با اين ديرينه مهربان كه گاهي از بي مهري هاي بي امان ما انسانها بي رمق مي شود دست آشتي و مهرباني بدهيم و زمين اين تنها بستر آرامش خود را آغشته در شكاركشي نكنيم. در بهاري كه فصل خنده زمين و رونمايي مجموعه اي از زيباييهاي طبيعت است ،موسم گل و آواز پرنده را با صداي شليك گلوله طاق نزنيم كه طبيعت سزاوازتر و شايسته تر از آن است مالامال از بي رحمي هاي ما شود.
نهضت آشتي با طبيعت اين روزها بيشتر و بيشتر در مناطق كردنشين دامن مي كشد از روستاي كوچكي در هورامانات كردستان و از نداي كودكي به پدرش آغاز شد و اينك به بوكان و سردشت در آذربايجانغربي رسيده است شكارچياني كه قهرمانانه سلاح خودر را بر زمين مي گذارند و به احترام طبيعت زيبايي پرواز پرندگان را با زخم بالشان عوض مي كنند .
تعدادي از شكارچيان سردشتي در اقدامي داوطلبانه اقدام به رهاسازي تعدادي پرنده كبك در دامن طبيعت نمودند و قفس هاي چوبي را به نشانه وداع با شكار و زنده گيري پرندگاني از جمله كبك شكستند .برنامه اي نمادين اما سازنده كه با حضور جمعي از مسئولان دولتي ،كاركنان اداره محيط زيست سردشت و جمعي از طرفداران محيط زيست در آغازين روزهاي هفته زمين پاك برگزار شد . اميد مي رود كه اين عمل تلنگري باشد بر وجدان خفته بسياري از كساني كه بدون هيچ تفكري بلكه تنها با انديشه برآورد منافع خود به محيط زيست و حيات وحش آن مي نگرند.
به نظر مي رسد كه موج اميد بخش مشاركتهاي مردمي همچنان ادامه دارد و اين بار در منطقه اي از زاگرس شمالي و در شهري به نام سردشت كه هم منطقه حفاظت شده جنگلي دارد ،هم بارندگي هاي فراوان و هم كوهسار و كوهپايه هاي سبز و چشمه سارها و رودخانه هاي فراوان ،جايي از اين سرزمين كه كلكسيوني از ظرفيتهاي بالقوه اكولوژيك را در خود جاي داده است از اكوتوريسم و بهبود اقتصاد محلي گرفته تا تنوع زيستي جانوري و گياهي با مردماني از جنس طبيعت كه اين ايام نيك به پيشواز روز زمين رفتند .
مسئله مهمي كه در اين زمينه وجود دارد ارج نهادن از برنامه هايي اين چنيني است.حضور مقامات دولتي و مسئولين بي شك انگيزه هاي قوي را در دل مردم ايجاد مي كند. نقش پررنگ رسانه ها در اطلاع رساني در اين بخش و انعكاس خبري مواردي از اين دست بسيار كار آمد بوده جاي تشكر دارد كه زيست بوم در اين زمينه نقش بي بديلي داشته است. بي شك بخش مهمي از توسعه و گسترش اين نوع فعاليتها مرهون اطلاع رساني اينچنين رسانه هايي مي باشد .
به نظر مي رسد آگاهي رساني جمعي مانند پخش يك سريال مناسب با موضوع مناسب براي نمونه پايتخت 3 كه جدا از نقدهايي كه بران وارد بوده و هست و عليرغم كاستي هايي كه داشته است درك قابل فهم و ماندگاري را از توجه به محيط زيست در ذهن مخاطب خود ايجاد كرده است همچنين يك اگهي تبليغاتي مناسب ويا يك اطلاع رساني رسانه اي اگر بيشتر از از جريمه نقدي( كه در مقابل خسران وارده بسيار كم ارزش است )و پيگيريهاي حقوقي قضايي متخلفان شكار وصيد سودمند نباشد كمتر نيست است.بعنوان يكي از كساني كه چند سالي در راستاي صيانت و حفاظت گوشه اي از اين محيط زيست تلاش كرده ام خود نظاره گر اين موضوع هستم كه تقريباً تمام شكارچيان بر اين مسئله مهر تأييد مي زنند كه حيات وحش رو به افول و قهقهرا نهاده است شكارچياني كه طبيعت مناطق مختلف را گاهي بسيار بهتر از محيطبانان مي شناسند ،جنس نر و ماده حيوان و يا پرنده را از چند ده متري تشخيص مي دهند و اطلاع كاملي از زاد و ولد آن دارند در اين ميان جاي سوال است كه چرا باز هم هستند كساني كه بدون هيچ تفكري قدم به طبيعت مي گذارند و تنها چشمشان به شكار و دستشان به ماشه است و بايد به هر بهانه اي هر جنبنده اي از حيات وحش سيبل تير اندازي آنها باشد!؟آيا زمان آن نرسيده است كه پاسخ در خور به اين چرايي ها داده شود و در هر كجا و هر مقام و منزلتي كه باشيم خود و ديگران را در برابر اين مسائل بازخواست كنيم؟
به هر حال ديدن چنين صحنه هايي در ميان مردم ذهن هر دوست دار طبيعتي را به سمت اميد مي كشاند و اينكه نيازمند عزم ملي هستيم براي احياي تنوع زيستي ،شايد نتوان بسياري از مخاطرات طبيعي زيست محيطي را پيش بيني كنيم و حتي در بسياري از موارد در علاج آن راهي سخت در پيش داشته باشيم ،گاهي باعث نابودي كامل يك اكوسيستم باشيم و اگر هم كوره راهي يافتيم چاره جويي هايمان هزينه زيادي را تحميل كند اما در حد توان مي توان تلاشمان را در جهت بهره كشي از طبيعت بدون در نظر گرفتن اصول مفاهيم توسعه پايدار بيشتر كنيم و در نشر اين افكار با ديگران سهيم باشيم .
* محيطبان اداره محيط زيست سردشت
ثبت دیدگاه