وجود و پایداری زندگی ما انسان­ ها، معطوف به حفظ و پایداری محیط زیست می­ باشد و هرگونه برخورد با طبیعت ما را مجبور به دقت تمام می­ نماید. درس ­هایی که تاریخ در روبرویی با محیط­زیست به ما آموخته و دست­رنج تحقیقات و پژوهش­های علمی، راه­ های بهره ­برداری درست از طبیعت را برای ما روشن کرده و فهم ما را در برخورد با محیط زیست به حداکثر رسانده است. موقعیت امروز ما در برابر محیط­زیست، دارای درک و تعریفی تازه­ با معیارهای غنی از سرگذشته ­هاست بنابراین اشتباهات فاجعه بار و ویرانگر، دیگر قابل قبول نخواهد بود.

سدسازی از جمله روش­ هایی است که انسان جهت بهره­ برداری از طبیعت به کار برده و پس از سال­ها، اراده­ ی جهانی بر این است که به علت اثر تخریبی بیش از حد سد سازی  بر محیط­زیست، ساخت آن­ها متوقف شده و در پاره­ای از موارد نیز حتی نابودی سدهای احداث شده را در نظر گرفته­ اند اما متاسفانه در ایران، با توجه به هشدارهای مکرر فعالان و کارشناسان محیط­زیست، ساخت سدها همچنان ادامه دارد و هر روز بیش از پیش اثرات فاجعه ­بار و ویرانگر سدها بر طبیعت را مشاهده می­نماییم.

سد داریان، ازجمله سدهایی است که با توجه به بالاترین اثرات تخریبی در زمینه ­های مختلف زیستی، فرهنگی و اجتماعی، با بی- توجهی کامل به نظر و اعتراض کارشناسان، فعالان محیط­زیستی و دوستداران فرهنگی و اجتماعی به مرحله­ی آبگیری رسید. سد داریان یک فاجعه­ی ملموس و مشهود سدسازی است که با تخریب “کانی بل” یکی از بزرگترین تخریبات بر پیکر­ه­ی طبیعت و تاریخ “هه­ ورامان” وارد آورد.

بر همین اساس انجمن سبزچیا، علاوه­ بر برحق دانستن اعتراض و اعتصاب دوست­داران محیط­زیست نسبت به آبگیری سد داریان، حمایت خود را در جهت رسیدن به اهداف محیط­زیستی آنان اعلام می نماید و خواستار رسیدگی فوری به درخواست­های آنان از سوی مسئولان می ­باشد و همچنین از اعضای خود، فعالان زیست ­محیطی و عموم مردم می­ خواهد که توجه کامل خود را نسبت به روند اعتصاب این عزیزان معطوف داشته و از ایشان حمایت نمایند.

انجمن سبز چیا

آذرماه ۹۴